Laura Meijer en Adine Minnee nemen je mee in een verhaal over verwijdering met dierbaren als christenzijn en queerness elkaar overlappen. In de voorstelling ‘Je hebt geen idee’ combineren ze tekst, sketches en muziek tot een verhaal over het loslaten van oordeel, ook als je het niet met elkaar eens bent. Over verbinden door te luisteren naar elkaars verhaal en te kijken naar de Liefde met een hoofdletter L.
“Wanneer alleen het zwijgen nog de taal is tussen ons, laat me luist’ren naar het Woord dat U ons zegt.”
Ga met ze mee op de gezamenlijke zoektocht naar verbinding. Durf jij in de spiegel te kijken en naar de ander te luisteren? Weet je eigenlijk heel goed welke keuzes of overtuigingen de ander zou moeten hebben? Of heb je eigenlijk ook geen idee?
Over de makers
Laura (1998) kwam in 2014 toevallig bij een koor terecht en leerde daar haar passie voor muziek kennen. Van huis uit had ze al allerlei soorten muziekgenres meegekregen, maar door het koor kwam haar eigen muzikaliteit tot uiting. In die tijd schreef ze al enkele van de liedjes uit de huidige voorstelling. Ook ontdekte ze hoe leuk het was om op het podium te staan. Na jaren verschuilen achter onzekerheid, durft ze nu eindelijk haar unieke eigen stem te laten horen. Haar missie is om haar verhaal te delen en daarmee anderen te kunnen helpen. Kwetsbaarheid en openheid creëren namelijk uiteindelijk de diepste verbinding, leerde ze.
Adine (1996) herontdekte in een proces van chronisch ziekzijn de passie van schrijven als dé manier om woorden te geven aan dat wat van binnen speelt. Als volgeling van Jezus én niet zo hetero dan ze dacht, groeide ze op in een reformatorisch milieu. Na een hobbelige zoektocht, voelt ze zich verbonden met verschillende stromingen binnen het christendom, maar heeft ze er ook een haat-liefdeverhouding mee. Ze ontdekte veel religiepijn bij zichzelf en anderen. Haar missie is om de pijn onder ogen te komen, in gesprek te blijven met de ander en ernaar te streven om van elkaar te blijven houden, ondanks eigen rugzakken, verschillende referentiekaders, godsbeelden en wederzijdse vooroordelen. Om samen in kwetsbaarheid de goddelijke Mens te volgen in de volledige diversiteit van het menszijn. Want als we in de spiegel durven te kijken en meer op Jezus zouden lijken, zou de wereld er dan niet heel anders uit zien?



